War Child bestaat 15 jaar, een mijlpaal die je liever niet bereikt. Het is 1993. Een niets ontziende oorlog raast door de Balkan. Kinderen raken alles kwijt, hun school, hun huis en hun vertrouwen. Als de 22-jarige Willemijn Verloop in de schuilkelders in Bosnië-Herzegovina ziet hoe muziek blijdschap en ontlading brengt aan die kinderen kan ze maar één conclusie trekken: deze kinderen moéten geholpen worden. In 1995 richt ze War Child op. 

We zijn 15 jaar verder, hebben mooie resultaten bereikt, maar triest genoeg is War Child's werk nog steeds hard nodig. Voormalig kindsoldaten in Oeganda zijn weer geaccepteerd door hun leeftijdsgenootjes. Meisjes in Afghanistan kunnen weer naar school. En Colombiaanse jongeren zijn sterker dan het geweld dat hen omringt. Maar oorlog vernietigt nog dagelijks de levens van miljoenen kinderen over de hele wereld.

War Child bestaat 15 jaar. Zelden is ons gevoel zo dubbel geweest. We zijn trots, maar bezorgd. Geïnspireerd, maar realistisch. Vol nieuwe plannen, maar altijd hopend dat ze ooit de prullenbak in kunnen. We zijn jarig, maar een reden voor een feest, dat is het niet.

 .