• Mont Ventoux Challenge 2015: de proloog

Vijf jaar geleden verzonnen een paar vermetelen dat het leuk is om van Maastricht naar de Mont Ventoux te fietsen. In een aantal etappes naar de Reus van de Provence en dan zo hard mogelijk omhoog. De Gaul! Mont Ventoux Challenge was geboren. In de tussenliggende jaren is een mildere vorm georganiseerd: in drie etappes van omgeving Albertville door de Alpen naar de mythische berg en dan een wedstrijd op het scherpst van de snede.

Floris van Overveld

Cycling is a way of life

Blogs van Floris van Overveld

Nu, bij het lustrum van de Gaul! Mont Ventoux Challenge is het weer tijd voor de iets extremere variant: in acht etappes van Maastricht naar de top van de Ventoux. Dat heeft effect op het aantal deelnemers. Waar de kortere varianten soms tot 25 fietsers telden, staat nu een select groepje van vijf Gaulisten aan de start.

Ello van Gelderen
Ewold de Maar
Floris van Overveld
Julien Beijer
Paul Gremmen

Een mix van routiniers en first time Mont Ventoux Challengers. Vergeet ze niet te sponsoren. Want de Challenge komt uiteraard ten goede aan War Child.

Via deze blog gaan we proberen je op de hoogte te houden van hun belevenissen.

Voor de liefhebbers hieronder de etappes die ons naar de Ventoux gaan brengen

Meer recente cycling blogs

Je suis (ascendant) Charly

Vooraf Vorige week dinsdagavond was ik de trainer van dient bij de Gaul! groep Groningen. Thema die avond: fysiek sprinten en mentale doelen stellen voor je sprint. Dat bracht mij ertoe om zelf na te denken over mijn doel of intentie voor de prachtige koers in Luxemburg dit weekend. Geen bepaalde plek of tijdsdoel voor

What could go wrong?

My fifth Charly Gaul was challenged by the lack of someone handing out water bidons during the race. An issue that took up much of the prep discussion with Stan driving to Luxembourg. As we reached the last part of the journey from Echternach to Vianden – yes we picked up our start numbers by

Pielen met materiaal

Ik staar in de ogen van een geit die kauwt op het ijzerdraad van zijn omheining. Treffender kan de zinloosheid van mijn onderneming niet worden uitgedrukt. Ik rij in een koers die al voorbij is, als een feest waar de schalen zijn opgestapeld en de flessen leeg. Slechts een enkel verdwaald, uitgezogen gelletje op het

5 dagen na de Marmotte: letterlijk moe maar voldaan

Vrijdagmiddag 13 juli, 25 minuten wachten op treinstation Apeldoorn omdat ik m’n aansluiting gemist heb. De dagelijkse realiteit heeft mij weer ingehaald. Desondanks heb ik al 5 dagen een glimlach die niet van mijn gezicht te beitelen is. Goud gehaald, goud gehaald, goud gehaald. Niemand op werk heeft er de afgelopen dagen aan kunnen ontsnappen.

Reacties zijn gesloten.