• Pollen in de Sky

Als een moeder op een stadsfiets, met twee boodschappentassen aan het stuur. Bellend naar huis, telefoon tussen schouder en oor, dat ze eraan komt.

Jabik Jan Bastiaans

Blogs van Jabik Jan Bastiaans

Zo omschreef Richie Porte de pedaaltred van Chris Froome. De quote is al bijna een klassiek wielerverhaal. Afgelopen vrijdag in de proloog van de Giro liet Froome zien hoe pijnlijk precies de vergelijking van Porte is. Die Pinarello zat hem in de weg, een menshoge sprinkhaan op een kinderfiets.

‘Weet jij waar je was toen Froome de Ventoux op rende?’

Ik was in voorbereiding op de Spelen in Rio, op trainingskamp in Alkmaar. De middagtraining was net achter de rug. Ik liep de woonkamer van ons verblijf in, waar de baanwielrenners van de olympische equipe met open mond naar de televisie keken. ‘Jabik moet je zien, Froome rent de Ventoux op’.

Ik keek en had meteen spijt. Daar zagen we de geletruidrager in zijn meest intieme paniek, op wielerschoentjes de Ventoux op hollen.

Als Bernard Hinault op een slotklim met een motard zou botsen, dan zou hij:

  1. Het oogwit laten schitteren onder borstelige wenkbrauwen;
  2. De motard neerslaan;
  3. Een passerende wielrenner tot stilstand manen;
  4. De fiets van de renner in kwestie invorderen;
  5. Op een enorm verzet de aansluiting maken;
  6. De weifelende kopgroep ter plekke laten;
  7. Winnen;
  8. Hierna zou hij punt 1 herhalen.

Wat zet Froome daar tegenover? Een (op zich niet slechte) imitatie van de betrapte overspelige buurman die met zijn onderbroek op de enkels de straat op vlucht.

Op zijn best kan een wielrenner op de fiets schoonheid en kracht uitstralen. De oogstrelende demarrage van Michael Valgren in de Amstel Gold Race kreeg extra reliëf door de harkende Kreuziger erachter.

Een wielrenner zonder fiets is lelijk en hulpeloos. Een coureur in zwembroek op het strand. Joop Zoetemelk die zich vergeefs een keer probeert op te trekken aan de rekstok. Chris Froome rennend op wielerschoentjes, wanhopig drukkend op het knopje van zijn communicatie.

Chris Froome, zuigend aan zijn ventolin-puffer, zijn ogen bollen op, de pezen van zijn nek zijn zichtbaar.

Ik hoop dat Diego Ulissi in de Giro zijn gram gaat halen. In 2012 had Diego, net als Froome, te veel salbutamol in zijn bloed. De Italiaan ging te biecht bij de UCI en verklaarde dat hij een fout had gemaakt. Dat is goed knaapje, zei de UCI. Tien weesgegroetjes en negen maanden niet fietsen.

Froome niet. Die fietst nog steeds. Met z’n boodschappentassen.

Maar in de komende etappes in de Giro zal Ulissi met twintig meter voorsprong op de finish af stormen. Hij graait in zijn achterzak en haalt daar tot verbazing van het journaille geen speen uit, maar een lichtblauwe ventolin-inhalator. En met die tussen de tanden gaat hij breed grijnzend over de meet.

Maar dat zal wel een illusie zijn.

Meer recente cycling blogs

Gaul! triomfeert in de legendarische “Ronde van de Ortelliusstraat”

Het is een middag koers, in de Orteliusstraat, vlakbij het Rembrandtpark in Amsterdam-West. Geen klassieker voor belofte-eliterenners of een omloop voor amateurs, maar nieuwerwetse fixie-criteriums en dikkebandenraces met fantastische commentatoren. Én een journalistenkoers, waarin Gaulist Sjors Beukeboom zijn rondjes rijdt. Beukeboom start in de Met Het Oog Op Morgen Bokaal (MHOOMB vanaf nu). Een journalistenkoers

Je suis (ascendant) Charly

Vooraf Vorige week dinsdagavond was ik de trainer van dient bij de Gaul! groep Groningen. Thema die avond: fysiek sprinten en mentale doelen stellen voor je sprint. Dat bracht mij ertoe om zelf na te denken over mijn doel of intentie voor de prachtige koers in Luxemburg dit weekend. Geen bepaalde plek of tijdsdoel voor

What could go wrong?

My fifth Charly Gaul was challenged by the lack of someone handing out water bidons during the race. An issue that took up much of the prep discussion with Stan driving to Luxembourg. As we reached the last part of the journey from Echternach to Vianden – yes we picked up our start numbers by

Charly en Gaul!

Hoewel de prijs voor grootste deelnemende groep afgeschaft lijkt, stonden we met 20 Gaulisten aan de start van La Charly Gaul op 2 september in Echternach. Sommigen al vele Charly Gauls op hun naam, voor sommigen de allereerste. Voor allemaal een onvergetelijke dag. Wat impressies. Marcus Birke: “Voor mij was het een geweldig moment, toen

One Response to “Pollen in de Sky”

  1. Richard schreef:

    Mooi verwoord – ik moest oogwit hierna even laten schitteren onder de borstelige wenkbrauwen!!