• Pollen in de Sky

Als een moeder op een stadsfiets, met twee boodschappentassen aan het stuur. Bellend naar huis, telefoon tussen schouder en oor, dat ze eraan komt.

Jabik Jan Bastiaans

Blogs van Jabik Jan Bastiaans

Zo omschreef Richie Porte de pedaaltred van Chris Froome. De quote is al bijna een klassiek wielerverhaal. Afgelopen vrijdag in de proloog van de Giro liet Froome zien hoe pijnlijk precies de vergelijking van Porte is. Die Pinarello zat hem in de weg, een menshoge sprinkhaan op een kinderfiets.

‘Weet jij waar je was toen Froome de Ventoux op rende?’

Ik was in voorbereiding op de Spelen in Rio, op trainingskamp in Alkmaar. De middagtraining was net achter de rug. Ik liep de woonkamer van ons verblijf in, waar de baanwielrenners van de olympische equipe met open mond naar de televisie keken. ‘Jabik moet je zien, Froome rent de Ventoux op’.

Ik keek en had meteen spijt. Daar zagen we de geletruidrager in zijn meest intieme paniek, op wielerschoentjes de Ventoux op hollen.

Als Bernard Hinault op een slotklim met een motard zou botsen, dan zou hij:

  1. Het oogwit laten schitteren onder borstelige wenkbrauwen;
  2. De motard neerslaan;
  3. Een passerende wielrenner tot stilstand manen;
  4. De fiets van de renner in kwestie invorderen;
  5. Op een enorm verzet de aansluiting maken;
  6. De weifelende kopgroep ter plekke laten;
  7. Winnen;
  8. Hierna zou hij punt 1 herhalen.

Wat zet Froome daar tegenover? Een (op zich niet slechte) imitatie van de betrapte overspelige buurman die met zijn onderbroek op de enkels de straat op vlucht.

Op zijn best kan een wielrenner op de fiets schoonheid en kracht uitstralen. De oogstrelende demarrage van Michael Valgren in de Amstel Gold Race kreeg extra reliëf door de harkende Kreuziger erachter.

Een wielrenner zonder fiets is lelijk en hulpeloos. Een coureur in zwembroek op het strand. Joop Zoetemelk die zich vergeefs een keer probeert op te trekken aan de rekstok. Chris Froome rennend op wielerschoentjes, wanhopig drukkend op het knopje van zijn communicatie.

Chris Froome, zuigend aan zijn ventolin-puffer, zijn ogen bollen op, de pezen van zijn nek zijn zichtbaar.

Ik hoop dat Diego Ulissi in de Giro zijn gram gaat halen. In 2012 had Diego, net als Froome, te veel salbutamol in zijn bloed. De Italiaan ging te biecht bij de UCI en verklaarde dat hij een fout had gemaakt. Dat is goed knaapje, zei de UCI. Tien weesgegroetjes en negen maanden niet fietsen.

Froome niet. Die fietst nog steeds. Met z’n boodschappentassen.

Maar in de komende etappes in de Giro zal Ulissi met twintig meter voorsprong op de finish af stormen. Hij graait in zijn achterzak en haalt daar tot verbazing van het journaille geen speen uit, maar een lichtblauwe ventolin-inhalator. En met die tussen de tanden gaat hij breed grijnzend over de meet.

Maar dat zal wel een illusie zijn.

Meer recente cycling blogs

Echt lekker drinken? De Gaul! bidon is vanaf nu te bestellen

In het diepste geheim en na uitvoerig te zijn getest in de Franse voorjaarszon is hij nu beschikbaar. Voor iedereen, mits lid van onze mooie club. Wat het is? De Gaul! bidon natuurlijk! Een stevige bidon, met een inhoud van 750 ml en natuurlijk volledig gemaakt naar onze wensen. Show your stripes! Bestellen doe je

Van voorzitter naar erelid, een dankwoord van Floris

Op de seizoensopening heb ik na 3 jaar het voorzitterschap van Gaul! Cycling for War Child overgedragen aan de geweldige Jorrit Jongbloed. 6 jaar in het bestuur van onze fenomenale club, waarvan dus 3 als voorzitter. Met als dieptepunt het ongeluk waarbij onze dierbare clubgenoot Evert het leven liet. In die zwarte dagen heb ik

Het Gele Boekje, voor en door leden

Een nu al het niet meer te missen stukje leeswerk, speciaal voor nieuwe leden om hen kennis te laten maken met onze mooie club. Maar natuurlijk ook beschikbaar voor alle Gaulisten! De afgelopen maanden is er door Sjors Beukeboom, Michiel Zonneveld en Richard Bastiaans hard gewerkt aan het “Gele Boekje”. Dit boekje is bedoeld om

De seizoensopening, een nieuw erelid en ruim 300.000 EURO voor Warchild

Op wat door de weermannen en vrouwen was ingeschat als een regenachtige zondagochtend trapten we in twee groepen, tussen de buien door, een rondje door de omgeving van de Proloog. Bij terugkomst werd het gezelschap door Berry gastvrij verwelkomd met een warme douche en dito pasta lunch. Na de lunch werden, bijna traditie getrouw, de

One Response to “Pollen in de Sky”

  1. Richard schreef:

    Mooi verwoord – ik moest oogwit hierna even laten schitteren onder de borstelige wenkbrauwen!!