• Pollen in de Sky

Als een moeder op een stadsfiets, met twee boodschappentassen aan het stuur. Bellend naar huis, telefoon tussen schouder en oor, dat ze eraan komt.

Jabik Jan Bastiaans

Blogs van Jabik Jan Bastiaans

Zo omschreef Richie Porte de pedaaltred van Chris Froome. De quote is al bijna een klassiek wielerverhaal. Afgelopen vrijdag in de proloog van de Giro liet Froome zien hoe pijnlijk precies de vergelijking van Porte is. Die Pinarello zat hem in de weg, een menshoge sprinkhaan op een kinderfiets.

‘Weet jij waar je was toen Froome de Ventoux op rende?’

Ik was in voorbereiding op de Spelen in Rio, op trainingskamp in Alkmaar. De middagtraining was net achter de rug. Ik liep de woonkamer van ons verblijf in, waar de baanwielrenners van de olympische equipe met open mond naar de televisie keken. ‘Jabik moet je zien, Froome rent de Ventoux op’.

Ik keek en had meteen spijt. Daar zagen we de geletruidrager in zijn meest intieme paniek, op wielerschoentjes de Ventoux op hollen.

Als Bernard Hinault op een slotklim met een motard zou botsen, dan zou hij:

  1. Het oogwit laten schitteren onder borstelige wenkbrauwen;
  2. De motard neerslaan;
  3. Een passerende wielrenner tot stilstand manen;
  4. De fiets van de renner in kwestie invorderen;
  5. Op een enorm verzet de aansluiting maken;
  6. De weifelende kopgroep ter plekke laten;
  7. Winnen;
  8. Hierna zou hij punt 1 herhalen.

Wat zet Froome daar tegenover? Een (op zich niet slechte) imitatie van de betrapte overspelige buurman die met zijn onderbroek op de enkels de straat op vlucht.

Op zijn best kan een wielrenner op de fiets schoonheid en kracht uitstralen. De oogstrelende demarrage van Michael Valgren in de Amstel Gold Race kreeg extra reliëf door de harkende Kreuziger erachter.

Een wielrenner zonder fiets is lelijk en hulpeloos. Een coureur in zwembroek op het strand. Joop Zoetemelk die zich vergeefs een keer probeert op te trekken aan de rekstok. Chris Froome rennend op wielerschoentjes, wanhopig drukkend op het knopje van zijn communicatie.

Chris Froome, zuigend aan zijn ventolin-puffer, zijn ogen bollen op, de pezen van zijn nek zijn zichtbaar.

Ik hoop dat Diego Ulissi in de Giro zijn gram gaat halen. In 2012 had Diego, net als Froome, te veel salbutamol in zijn bloed. De Italiaan ging te biecht bij de UCI en verklaarde dat hij een fout had gemaakt. Dat is goed knaapje, zei de UCI. Tien weesgegroetjes en negen maanden niet fietsen.

Froome niet. Die fietst nog steeds. Met z’n boodschappentassen.

Maar in de komende etappes in de Giro zal Ulissi met twintig meter voorsprong op de finish af stormen. Hij graait in zijn achterzak en haalt daar tot verbazing van het journaille geen speen uit, maar een lichtblauwe ventolin-inhalator. En met die tussen de tanden gaat hij breed grijnzend over de meet.

Maar dat zal wel een illusie zijn.

Meer recente cycling blogs

Gaul jaarafsluiting 2019 en clubkampioenschap verslag

                                      Het wegseizoen zit er op, de dagen worden langer en in de avond fietsen is alleen goed mogelijk met lampjes. Voor die tijd was het feest, dit keer voor de tweede keer in Groningen. Er waren drie

Trainen en fietsen in en voor Afrika

Ik heb iets met fietsen. Beter gezegd: ik heb ALLES met fietsen. Het is onderdeel van mijn werk als coach en teamcoach, het is mijn sport als wielrenner en MTB-er bij Grinta en Gaul! en ik werk samen met profrenners en coaches in de wielersport. Fietsen is een belangrijk onderdeel van mijn leven. Naast mijn

Wielrennen doe je met je core!

Els Boersma, Gaulist sinds 2018 en onderdeel van de vaste kern Gaulisten in Groningen organiseerde een aantal Core Stability trainingen voor Gaulisten uit de regio. “Want” , zo zegt ze, “wielrennen is meer dan hard trappen”. “Als Groninger Gaulisten brengen we, met plezier, de nodige trainingsuren op de fiets met elkaar door. Als fysiotherapeut ken

Fietskoffer te leen

Aardig wat wielrenners hebben op een goed moment behoefte aan een fietskoffer om het kostbare rijwiel naar een ver fietsbaar oord te transporteren. Nu zijn die dingen best prijzig, dus grote kans dat ie niet tot je standaard uitrusting behoort. Goed nieuws, we hebben nu een fietskoffer in de club, die door Gaulisten geleend kan

One Response to “Pollen in de Sky”

  1. Richard schreef:

    Mooi verwoord – ik moest oogwit hierna even laten schitteren onder de borstelige wenkbrauwen!!