La Charly Gaul 2018

Je suis (ascendant) Charly

Vooraf
Vorige week dinsdagavond was ik de trainer van dient bij de Gaul! groep Groningen. Thema die avond: fysiek sprinten en mentale doelen stellen voor je sprint. Dat bracht mij ertoe om zelf na te denken over mijn doel of intentie voor de prachtige koers in Luxemburg dit weekend. Geen bepaalde plek of tijdsdoel voor mij dit jaar. Wel andere zaken:
  • de eerste 5 beklimmingen ‘op reserve’ rijden. Wat voor mij betekent dat ik niet aanklamp in een groep, maar op zo’n moment juist laat lopen. Da’s niet zo eenvoudig voor mij (n ego).
  • genieten: de tijd nemen om van de omgeving te genieten door ook om mij heen te kijken. Zowel het uitzicht op de toppen als wanneer wij langs riviertjes of beekjes rijden. En van mooie slingerende afdalingen door weilanden, bossen en dorpjes. Daarom houd ik van de Ardennen!
  • gericht inspannen met het oog op de TT wedstrijd in Assen op 5 september.
Koers!
Bam! Als een losgeslagen kudde vliegen we door de straten van Echternach. Mijn eerste Charly Gaul! is van start gegaan. Ik heb wel vaker cyclo’s gereden, maar dit is veel meer koers dan ‘gezellig door de heuvels in de zon’. Tot aan de voet van beklimming 1 vechten mensen voor een positie vooraan. Met een relativerend glimlach oefen ik mijn vaardigheid om door het midden van de groep naar voren te rijden. Shit! Strava vergeten aan te zetten bij de start. Alsnog doen of niet? Ik kies ervoor om vandaag ‘naakt’ te rijden: geen horloge, geen kilometerteller, geen Garmin. Gewoon Geert, de benen en de Koga. Op de eerste klim laat ik de kopgroep al snel lopen. Er komt vast wel een groep waar ik lekker in mee kan draaien. Van achteren halen een paar zwart – gelen mij in, blijkbaar had ik een redelijk goede start.
De juiste keuze?
Zo, het zit erop, dit was klim 10 toch? Nu lekker in de groep mee draaien tot in Echternach. Kleine tegenvaller: er komt niet alleen nog een tweede deel van klim 10, maar daarna ook nog wat lichter of pittiger klimwerk tot de laatste lange afdaling. Beetje kramp, niet te gek doen. Steeds weer de keuze vandaag om in de groep af te dalen en energie te sparen voor de volgende klim. Of volle bak afdalen en dan stukje volle bak gas geven om ‘mijn’ groep te laten aansluiten bij een groep voor ons. Want afdalen, sturen en kopwerk liggen mij goed. Achteraf had de eerste optie waarschijnlijk een snellere tijd en hogere uitslag opgeleverd. De keuze die ik vandaag maakte, leverde wél veel plezier op, grinniken om mijzelf en lekker stoempen en sterven in vele achterwielen. De laatste 10 kilometer neemt ‘een of andere tijdrijder’ de kop en staat die niet meer af. Hij knalt ons in één rechte lijn langs de rivier naar Echternach. Dank! Mijn eerste LCG zit erop. Heerlijk, ik heb genoten!

Geert Kamps

Blogs van Geert Kamps

Meer recente cycling blogs

What could go wrong?

My fifth Charly Gaul was challenged by the lack of someone handing out water bidons during the race. An issue that took up much of the prep discussion with Stan driving to Luxembourg. As we reached the last part of the journey from Echternach to Vianden – yes we picked up our start numbers by

Charly en Gaul!

Hoewel de prijs voor grootste deelnemende groep afgeschaft lijkt, stonden we met 20 Gaulisten aan de start van La Charly Gaul op 2 september in Echternach. Sommigen al vele Charly Gauls op hun naam, voor sommigen de allereerste. Voor allemaal een onvergetelijke dag. Wat impressies. Marcus Birke: “Voor mij was het een geweldig moment, toen

Pielen met materiaal

Ik staar in de ogen van een geit die kauwt op het ijzerdraad van zijn omheining. Treffender kan de zinloosheid van mijn onderneming niet worden uitgedrukt. Ik rij in een koers die al voorbij is, als een feest waar de schalen zijn opgestapeld en de flessen leeg. Slechts een enkel verdwaald, uitgezogen gelletje op het

5 dagen na de Marmotte: letterlijk moe maar voldaan

Vrijdagmiddag 13 juli, 25 minuten wachten op treinstation Apeldoorn omdat ik m’n aansluiting gemist heb. De dagelijkse realiteit heeft mij weer ingehaald. Desondanks heb ik al 5 dagen een glimlach die niet van mijn gezicht te beitelen is. Goud gehaald, goud gehaald, goud gehaald. Niemand op werk heeft er de afgelopen dagen aan kunnen ontsnappen.

Reacties zijn gesloten.